Dzieje wojny stuletniej
[edytuj] dzieje wojny stuletniej
Wielu historyków zgadza się, że główną przyczyną przegranych armii francuskiej w ciągu bitew przy Crecy, Poitiers lub przy Azincourt, był podniosły poziom walki francuskiego rycerstwa, wywodzący się prosto spośród mostu spośród zasad etosu rycerskiego. w ciągu każdej spośród wielkich bitew dochodziło pośród rycerstwa francuskiego aż do aktów brawury, dyktowanej żądzą sławy – np. przy Crecy ciężka odlot stratowała własnych kuszników i pikinierów, równocześnie „pałając zazdrością”, kto początkowy wpadnie w szeregi Anglików. przy Azincourt żądni sławy i pragnący uświadomić się odwagą francuscy notable ustawili się wszyscy w pierwszym hufcu, przez co atak ich odbył się w skrajnym ścisku i chaosie. jak ujął owo Georges Duby: „Pod Crecy, przy Poitiers, przy Azincourt panowie francuscy, kwiecie arystokracji swoich czasów, najlepsi przedstawiciele kultury rycerskiej upierali się, spośród największą dla siebie szkodą, by walczyć podług rycerskich prawideł; ślepi książęta kazali przywiązywać się aż do koni i kierować w wir walki, by tam mogli dokonać żywota spośród honorem, jak bohaterowie Lancelota”[1].