Kościół
[edytuj] świątynia
Od końca XI wieku świątynia zainteresowany był wpływem na wartości rycerskie. Ważnym momentem było ukazanie się idei walki w obronie wiary, która z nieraz – szczególnie w okresie krucjat – stała się naczelnym składnikiem rycerskiego etosu. W XII w. teoretyczny resume wartości rycerskich zawarł w traktacie Liber ad Milites Templi de laude novae militiae (Pochwała nowego rycerstwa) Bernard z Clairvaux. Tekst, będący swoistym manifestem, zawierał wzór nowego rycerza – wojownika pełnego miłości aż do chrześcijan, obojętnego na sprawy ziemskie, mającego w pogardzie zbytek także heroicznie wycinającego sobie mieczem drogę aż do Raju. święty Bernard pisał: „Rycerz Chrystusowy zadaje wówczas spanie wieczny z całkowitym spokojem… jeżeli umiera, owo na rzecz swego dobra, jeżeli zabija, owo na rzecz Chrystusa… Zabijając złoczyńcę, nie postępuje jak zabójca, ale, że w ten sposób powiem, jak złobójca…”.