Turniej rycerski
[edytuj] turniej rycerski
Na przykładzie turnieju wartości etosu rycerskiego są najwyraźniej uchwytne. w szczególności podkreślane są rząd (wygrywa najsprawniejszy także najwytrzymalszy z rycerzy), odwaga (nie jakikolwiek zmierzy się z zawodnikiem, który ma sławę niezwyciężonego; nieco tego tego istniało poważne ryzyko śmierci), skrupuły walki (szczegółowe przepisy dotyczące zadawania ciosów, uzbrojenia itp.), namiętność sławy (rycerze robili to ostatecznie głównie na obiekt osobistego rozgłosu). W turniejach późnego średniowiecza na pierwszy szkic wysuwają się takie wartości jak się służba damie (turniej rozpoczyna się także kończy na gest dam, w których obronie walczą ich faworyci) także szczodrobliwość (organizacja turnieju oraz nagrody fundowane przez organizatora poprzedni bardzo drogie). można stwierdzić, iż średniowieczny turniej był zabawą, w której uobecniał się wartość średniowiecznego rycerza. Stanowił kwintesencję rycerskości; jakikolwiek jego element stanowił manifestację istotnych wartości etosu rycerskiego.